De dag was 15 Augustus. Een lekkerwarme dag, volgens de weer berichten, maar . . . er was kans vanregen. 
Toch moesten we wel door gaan met de trouw plannen, want dezaal was besteld, de muziek was geregeld en de fotograaf besproken. Duswat doe je dan. Maar goed, voor de mogelijkheid maar een tent erbij aan geschaft. Want de plechtigheid zou in de buiten lucht plaatsvinden. Dicht bij Lake Huron, tussen Bayfield en Grand Bend. Devader van een van de heren die tot het wedding party behoorde woondeaan de lake. En die had beloofd dat het wel mocht plaats vinden inzijn tuin! Dus de aanbod direct aan genomen.
Nu was het ooktoevallig dat deze man een zoon was van een vroegere buurman van deVos familie toen mijn vader de eerste boerderij had gekocht bijSeaforth in de buurt. En hij was nog van Nederland afkomstig. Eenzekere John Swinkels.
Maar goed, het was dus een mooie morgentoen de meisjes en Amy, de bruid, samen met haar moeder, mijn vrouw, onder debetovering van de hair dresser kwamen. 
Hier is de bruid aan debeurt. Dus alle meisjes van de wedding party, zowel als moeder Vos,kregen hun haar gewassen, geknipt en betoverd om ze noch mooier te doenverschijnen dan ze al waren.
Maar ja, de dag werd al mooier enmooier. Tegen de middag was het x93lekker warmx94 en wel gezelligwanneer men in de korte broek en lichte boezeroen kon lopen. Deregen bleef ook weg, de hele dag!
Ondertussen gingen ook de mannen en debruidegom zich verkleden. En ze hadden mij, Vader Vos, ook gevraagdom voor de gelegenheid een tuxedo te dragen. Ik was nooit een tuxedoliefhebber, maar ja, het was voor onze dochter. Dus, maar zo’n dinggehuurd. Warm? Ja hoor, maar ik was gewoon om ‘s Zondags de heledag een pak te dragen, met zon of met sneeuw, dus dat ging ook nogwel.
Na dat alles gereed was, kon deplechtigheid om 2 uur beginnen.
De dominee en Jason, de bruidegom, metzijn groomsmen stonden al gauw voor aan. Op de eerste rei stoelenzat de moeder van Jason en de vader regelde de muziek op de stereo. Detwee stoelen aan de andere kant waren bepaald voor ons, moeder Faye, enikke ( vader Bert). Ook zaten Opa (Albert) Vos en mijn broer Tony (Anton vroeger),op de eerste rei stoelen, naast Faye en ik.
Amy, de bruid, had haar specialemuziek uit gezocht voor haar loop naar voren. Dat ging van uit hethuis, over het stenen trottoir (zie boven) naar het midden van detent en dan tussen de gasten door naar voren.
Eerst kwamen de bruid meisjes een vooreen van uit het huis naar voren.
Toen de maid of honour.
En daar stonden ze allemaal te wachten.Het was een mooi gezicht, want achter de meisjes was Lake Huron. Dezon was heel helder, zodat het haast verblindend was.
Maar ik weet niet of men toen wel datgezicht zagen, want toen wij met ons driexebn naar voren liepen bleekhet haast of alle ogen op (ons) de bruid waren gericht . . . .
Ik weet wel dat het een mooi gezichtwas, toen Amy, de bruid, en Faye, haar moeder, in hun mooie speciaaldaar voor gekochte jurken, het pad af kwamen. Wat ook wel meer malen gedaan werd inonze buurt, had Amy ons beiden, Faye en ik (moeder en vader Vos)verzocht om haar naar voren te brengen. Dat deden we dan ook metalle plezier.
Het was een echt mooie gebeurtenis toenwe dus de korte reis maakten, de laatste keer met onze dochter Amy. Zijwas op weg om Mrs. Jason Stanbury te worden!!!
Toen we dan naar voren waren gekomenbegon het plechtige deel van de ceremonie. De muziek was stil gezet,en wij werden gevraagd wie het paar aan elkander hadden toevertrouwt.
Beiden Faye en ik, en Kate en Andrew(moeder en vader van Jason) gaven onze goedkeuring en het burgerlijke deel enook het schriftelijk gedeelte hadden hun voortgang.
De trouw tekst doorhet bruidspaar gekozen was uit 1 Cor 13. 1 tot 8.
Toen ook deze diensten waren voldaanwerden het paar voorgesteld als man en vrouw.
Na de plechtigheden
werd er gelegenheid
gegeven
voor felicitaties
terwijl ook de fotograaf
begon met
de gebeurtenis
op digitaal foto’s tezetten.
De foto’s hier gezien zijn gemaakt door family of kennissen, want de trouw foto’s hebben we noch niet gezien.
Hier zien we de Vos familie samen met Jason en Amy Stanbury.
Van links naar recht
Vader Bert Vos,
Opa Albert Vos (93 jaar),
Amy en Jason Stanbury,
Moeder Faye Vos,
en onze zoon Matt Vos.
Matt was een usher,
samen met Spencer,
een broer van Jason.
Even een pauze voor het bruidspaartussen foto’s nemen terwijl de fotograaf zich bezig hield met dewederzijdse ouders.
De plechtigheid was in de tuin vlak voor het huis, aan de ene kant waren bomen, en de andere kant was de inrit(driveway).
Op de stoelen zitten Spencer en Maddy,broer en zuster van Jason.
De zon was heel scherp, maar het waseen prachtig, onvergetelijke dag,
Na dat alle foto’s waren genomen ende felicitaties waren gedaan, werd het tijd voor het bruidspaar enwedding party om in de limousine te stappen. Na nog samen een mooierond rit te hebben gemaakt kwamen ze op een boor uit bepaalde tijdbij de receptie hal in Varna, dicht bij Brucefield, waar het echtpaarnu wonen.
Daar (in de hal) hebben we samen met uitgenodigdefamilie en vrienden een mooie maaltijd mogen genieten. De familie van beide kant zijn heeluitgespreid. Zij wonen in Montreal, Listowel, Goderich, Windsor,Calgary (Alberta) en de buurt rond om Stratford en Mitchell.
Nog een laatste herinnering aan LakeHuron, wat ook bij het dalen van de zon noch steeds mooi is, gaan weeven binnen kijken in de hal bij Varna.
Ds. Kathy Petrie, een nicht van Jadon, maakte ons, ook in verband met 1 Cor 13, attent op het feit dat liefde soms ‘mooi glad’ is, zoals ook het water in de Lake niet altijd is zoals het nu is. Het kan gebeuren dat er golven komen, of ook storm.
Maar in een goed huwelijk is de liefde er altijd. Is die er niet dan word het gevaarlijk.
Als je de receptie hal binnen kwam zag tegen de muur aan de linker kant het bruidspaar middentussen de wedding party. De gasten aan hun tafels hadden direct zicht op de x93headtablex94, waar het bruidspaar zat.
Vlak voor die tafel zaten wij, de beide ouders van Amy en Jason. Opa Vos en ook de grootmoeder van Jasonzaten aan de andere kant van diezelfde tafel. Grootmoeder had net even een foto geknipt.
Jason zijn vader had net het woordgehad. En Faye’s attentie was weer gevraagd door een van de gasten.
Na de maaltijd was er gelegenheid om de familie wat beter te leren kennen, en gasten die niet bij het trouwen waren uit genodigd, werden ook welkom.
Het was al niet vroeg meer toen we eindelijk huiswaarts keerden, maar het was het slot van een onvergeetbare dag. Enwij zijn weer een zoon rijker!!!!
Jammer genoeg is Andrew, vader van Jason, twee weken later plotseling gestorven. Hij was 49 jaar oud.
Dat kan dus ook.
